Droga Krzyżowa II – (biblijna)


Po każdym przeczytanym fragmencie Pisma św. należy zostawić dłuższą chwilę milczenia na medytację Słowa Bożego.


Wstęp

On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem,

lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi.

A w zewnętrznym przejawie, uznany za człowieka,

uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci - i to śmierci krzyżowej. (Flp 2,6-8)

 


I – Pan Jezus skazany na śmierć

Ja zaś jak potulny baranek, którego prowadzą na zabicie,

nie wiedziałem, że powzięli przeciw mnie zgubne plany:

Zniszczmy drzewo wraz z jego mocą, zgładźmy go z ziemi żyjących,

a jego imienia niech już nikt nie wspomina! (Jr 11,19)

 


II – Pan Jezus bierze krzyż

Lecz On się obarczył naszym cierpieniem,

On dźwigał nasze boleści,

a myśmy Go za skazańca uznali,

chłostanego przez Boga i zdeptanego. (Iz 53,4)

 


III – Pierwszy upadek

On mnie nasycił goryczą, piołunem napoił.

Starł mi zęby na żwirze, pogrążył mnie w popiół. (Lm 3,15-16)

 


IV – Spotkanie z Matką 

Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu,

i na znak, któremu sprzeciwiać się będą.

A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu. (Łk 2,34-35)

 


V – Pomoc Szymona Cyrenejczyka 

Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie,

niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje! (Łk 9,23)

 


VI – Spotkanie ze św. Weroniką

Nie miał On wdzięku ani też blasku, aby na Niego popatrzeć,

ani wyglądu, by się nam podobał.

Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi,

Mąż boleści, oswojony z cierpieniem,

jak ktoś, przed kim się twarze zakrywa,

wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic.

Lecz On się obarczył naszym cierpieniem,

On dźwigał nasze boleści,

a myśmy Go za skazańca uznali,

chłostanego przez Boga i zdeptanego. (Iz 53,2-4)

 


VII – Drugi upadek

Uderzono mnie i popchnięto, bym upadł, lecz Pan mnie podtrzymał. (Ps 118,13)

 


VIII – Spotkanie z płaczącymi niewiastami 

Gdy Jezus był już blisko Jerozolimy, na widok miasta zapłakał nad nim

i rzekł: O gdybyś i ty poznało w ten dzień to, co służy pokojowi.

Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem,

oblegną cię i ścisną zewsząd. Powalą na ziemię ciebie i twoje dzieci z tobą

i nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu za to,

żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia. (Łk 19,41-44)

 


IX – Trzeci upadek 

Złożyłem w Panu całą nadzieję;

On schylił się nade mną i wysłuchał mego wołania.

Wydobył mnie z dołu zagłady i z kałuży błota,

a stopy moje postawił na skale i umocnił moje kroki. (Ps 40,2-3)

 


X – Obnażenie 

... policzyć mogę wszystkie moje kości.

A oni się wpatrują, sycą mym widokiem;

moje szaty dzielą między siebie i los rzucają o moją suknię. (Ps 22,18-19)

 


XI – Przybicie do krzyża

A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony,

przyciągnę wszystkich do siebie. (J 12,32)

 


XII – Śmierć na krzyżu 

Nikt nie ma większej miłości od tej,

gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. (J 15,13)

 


XIII – Zdjęcie z krzyża

A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu. (Łk 2,51)

 


XIV – Złożenie do grobu

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam:

Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo,

ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. (J 12,24)

 


Zakończenie: 

Otóż, jeżeli umarliśmy razem z Chrystusem,

wierzymy, że z Nim również żyć będziemy,

wiedząc, że Chrystus powstawszy z martwych już więcej nie umiera,

śmierć nad Nim nie ma już władzy.

Tak i wy rozumiejcie, że umarliście dla grzechu,

żyjecie zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie. (Rz 6,8-9.11)